Chapter 0095

ตอนที่ 95 พี่ชาย ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว

เฉินเส้าเจี๋ยได้ยินประโยคขอจูบนั้น กล้ามเนื้อบนใบหน้าก็กระตุกเล็กน้อย

แบบนี้ใครจะไปทนไหว? อย่างน้อยเขาก็คนหนึ่งล่ะที่ทนไม่ไหว

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังไปคว้าเสื้อกาวน์สีขาวของหวังเต๋อฟา แล้วก้าวเท้ายาว ๆ เดินไปทางประตู

หวังเต๋อยังคงกำสมุดบันทึกไว้แน่น เดินไปสามก้าวหันกลับมามองทีหนึ่งพลางลดเสียงต่ำลงว่า

“คุณเฉินครับ คุณเฉิน! รายงานการตรวจยังไม่ได้เซ็นชื่อเลย ทางคุณลั่วผมต้องส่งฉบับอิเล็กทรอนิกส์ไปเพิ่มไหมครับ?”

“ส่งบ้าอะไรล่ะ!”

เฉินเส้าเจี๋ยเพิ่มแรงที่มือ แทบจะลากอีกฝ่ายออกไปข้างนอก

ในลำคอเต็มไปด้วยความชาชินและหงุดหงิดหลังจากถูกยัดเยียดอาหารหมาจนเต็มท้อง:

“เขากำลังจะจูบกัน นายมายืนเป็นก้างขวางคอสามพันวัตต์อยู่ตรงนี้ อยากโดนตัดโบนัสเดือนนี้หรือไง?”