กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 63 อ๊ะ มือลื่นน่ะ ดูสิว่าแม่ซุ่มซ่ามแค่ไหน
รถมายบัคดริฟต์เข้าจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าตึกฉุกเฉิน
ตอนที่เฉินเส้าเจี๋ยรีบอุ้มคนลงมาจากกระโปรงหลังรถอย่างคล่องแคล่ว
สติของสวี่เฉินเลือนรางเต็มที เปลือกตาหนักอึ้งราวกับมีน้ำหนักนับพันชั่ง ไม่สามารถลืมขึ้นมาได้เลย
ข้างหูเหลือเพียงเสียงผู้คนวุ่นวาย และเสียงล้อรถเข็นฉุกเฉินที่กลิ้งผ่านพื้นกระเบื้องดังครืดคราด
หลังจากนั้นก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย
……
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร
อาจจะเป็นไม่กี่ชั่วโมง หรืออาจจะนานกว่านั้น
สวี่เฉินพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก