Chapter 0052

ตอนที่ 52 พี่ชาย...คิดถึงจัง

สวี่เฉินยังมองไม่ทันด้วยซ้ำว่าอวี่โยวทำได้อย่างไร

รู้สึกเพียงความนุ่มนิ่มที่มาพร้อมกลิ่นหอมอ่อน ๆ แนบชิดเข้ามาโดยไม่มีสัญญาณเตือน และนั่งลงบนตักของเขาอย่างแผ่วเบา

น้ำหนักนี้เบามาก แต่สัมผัสที่กดทับลงบนต้นขาของเขานั้นชัดเจนอย่างยิ่ง

อุณหภูมิร่างกายที่อุ่นร้อนทะลุผ่านเนื้อผ้าสองชั้น ซึมซาบเข้ามาอย่างดื้อรั้น ทำให้ร่างกายครึ่งซีกของเขาเริ่มชาหนึบ

เขายังไม่ทันได้ตอบสนองใด ๆ เด็กสาวก็เริ่มแสดงละครแล้ว

“พี่ชาย ทำไมเพิ่งกลับมาล่ะคะ”

สวี่เฉินขานรับด้วยเสียงแหบพร่า ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง

ทว่าเขาก็ให้ความร่วมมือ จากนั้นยกมือขึ้นโอบเอวบางของเด็กสาวอย่างเป็นธรรมชาติ

นิ้วทั้งห้ากระชับเล็กน้อย รั้งตัวคนไว้ในอ้อมกอดอย่างมั่นคง