กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 49 ถึงบ้านแล้ว
ใกล้ค่ำแล้ว
แสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดงสาดส่องไปทั่วท้องฟ้า ขุนเขาไกลโพ้นเหลือเพียงเค้าโครงสีหมึกที่เลือนราง
รถเทสลาสีขาวแล่นเข้าสู่ถนนในหมู่บ้านอย่างเงียบเชียบ
ล้อรถบดทับเศษหินที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นถนน ส่งเสียง “ซ่าซ่า” เบา ๆ ราวกับทำลายความเงียบสงบของชนบทลง
รถจอดสนิทหน้าตึกเล็ก ๆ สูงสามชั้น
บ้านหลังนี้เป็นทรัพย์สินที่คุณย่าซื้อใหม่ด้วยเงินชดเชยหลังจากบ้านเดิมถูกรื้อถอนเมื่อไม่กี่ปีก่อน
ผนังภายนอกปูกระเบื้องสีครีมสะอาดตา แม้สวนจะไม่กว้างนักแต่ก็ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ที่มุมสวนปลูกต้นบีวะแก่ไว้ต้นหนึ่ง กิ่งก้านที่ไร้ใบแผ่ขยายออกไป