Chapter 0032

ตอนที่ 32 สิบเจ็ดปีก็กลัวผีเป็นนะ!

“มั่นใจสิ ได้ยินมาว่ากระแสตอบรับดีมากเลยนะ”

ลั่วอวี่โยวแหงนหน้าขึ้น ในห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว แสงจากหน้าจอโทรทัศน์เป็นแหล่งกำเนิดแสงเพียงหนึ่งเดียว มันอาบไล้ใบหน้าขาวผ่องจนเกือบโปร่งแสงของเธอด้วยรัศมีแสงที่เคลื่อนไหวไปมา

เธอกล่าวพลางกดปุ่มเล่นอย่างคล่องแคล่ว

ภาพยนตร์ฉายไปได้ไม่ถึงห้านาที

ภาพบนจอก็ตัดสลับเป็นโทนสีเขียวหม่น เสียงดนตรีประกอบที่ทุ้มต่ำและบิดเบี้ยวแทรกซึมไปทั่วทั้งห้องนั่งเล่น

กล้องค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหาบานประตูไม้ที่เปิดแง้มไว้ แสงสว่างวูบวาบเล็ดลอดออกมาจากช่องประตู

จากนั้น โดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ

ใบหน้าผีสาวซีดเผือดพลันปรากฏเต็มหน้าจอ เสียงดนตรีเครื่องสายแหลมสูงกรีดแทงทะลุทุกช่องเสียง

“อ๊า—”