Chapter 0029

ตอนที่ 29 ผู้หญิงของฉัน แกก็กล้าแตะงั้นเหรอ?!

หลังมื้อเช้า

ลั่วอวี่โยวสะพายกระเป๋านักเรียนเรียบร้อยแล้ว เธอยืนเปลี่ยนรองเท้าอยู่ข้างตู้เก็บรองเท้า

วันนี้เธอรวบผมหางม้าต่ำ มีปอยผมเล็กน้อยตกลงมาข้างใบหู ยิ่งขับให้ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นดูงดงามประณีตยิ่งขึ้น

เสื้อคลุมนักเรียนเปิดออก เผยให้เห็นเสื้อไหมพรมคอเต่าสีขาวนวลด้านใน ซึ่งห่อหุ้มลำคอระหงของเธอไว้อย่างมิดชิด

สวี่เฉินเหลือบมองท้องฟ้าด้านนอก มันเป็นสีเทาหม่น ราวกับยังไม่ฟื้นตัวจากสายฝนเมื่อคืนนี้

“ไปกันเถอะ”

“อืม!”

รถแล่นออกจากที่จอดรถใต้ดิน เข้าสู่กระแสรถติดในช่วงเช้า

ลั่วอวี่โยวที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ มือถือแก้วเก็บอุณหภูมิที่สวี่เฉินชงให้ ข้างในเป็นชาขิงน้ำตาลแดงที่อุ่นร้อนไว้