กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 18 ดึกป่านนี้แล้ว รีบกลับไปนอนเถอะ
ไม่กี่วินาทีต่อมา ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักออก
สวี่เฉินเดินเข้ามา อารมณ์บนใบหน้าถูกเก็บงำไว้อย่างมิดชิด
มุมปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ เขาโบกมือให้เฉินเส้าเจี๋ยและเวินหมิ่นหลิงด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย
“ขอโทษทีนะ เรื่องที่บ้านน่ะ ทำให้พวกคุณต้องมาเห็นเรื่องน่าอายเข้าแล้ว”
มือที่ถือถ้วยชาของเฉินเส้าเจี๋ยชะงักไปเล็กน้อย สายตากวาดมองสวี่เฉินรอบหนึ่ง เขาไม่ได้ถามอะไรมาก เพียงแค่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์
“ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแค่นี้เอง”
“มา ๆ ๆ หม้อยังเดือดอยู่เลย ผ้าขี้ริ้ววัวถ้าไม่รีบตักเดี๋ยวก็เหนียวหมดหรอก”
เวินหมิ่นหลิงก็พูดเสริมขึ้นมาในจังหวะที่เหมาะสมว่า “ไม่เป็นไรค่ะ”
บรรยากาศถูกดึงกลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างฝืน ๆ