Chapter 0010

ตอนที่ 10 พี่ชาย……

รถมายบัคจอดสนิทอยู่หน้าตึกฉุกเฉินของโรงพยาบาลที่หนึ่งเมืองซูเฉิง

สวี่เฉินผลักประตูรถ เดินอ้อมไปที่เบาะหลัง แล้วอุ้มลั่วอวี่โยวที่ห่อหุ้มอยู่ในเสื้อกันลมออกมาทั้งตัว

ร่างกายของเด็กสาวขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา มันเบามาก เบาจนแขนของเขารู้สึกถึงน้ำหนักได้เพียงเล็กน้อย

เธอไม่ดิ้นรน มือทั้งสองข้างกำเสื้อผ้าตรงหน้าอกของเขาไว้แน่น แรงที่กดลงบนข้อนิ้วดูเหมือนจะเป็นการยืนยันว่านี่ไม่ใช่ความฝัน

แสงไฟสีขาวในโถงฉุกเฉินส่องกระทบใบหน้าของเธอ สวี่เฉินก้มหน้ามองแวบหนึ่ง

ผิวที่เคยขาวจนเกือบโปร่งแสงของเด็กสาวกลับมีรอยช้ำสีม่วงอมเขียวที่ดูน่าตกใจ ยิ่งขับให้ใบหน้าเล็ก ๆ ที่งดงามนั้นดูเปราะบางยิ่งขึ้น

ขนตาเปียกชื้นติดกัน ปลายจมูกแดงระเรื่อ บนริมฝีปากยังคงมีคราบเลือดแห้งกรังหลงเหลืออยู่

แพทย์เวรเป็นหญิงวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบปี สวมแว่นตากรอบทอง เมื่อเห็นสวี่เฉินอุ้มคนเข้ามาก็รีบลุกขึ้นต้อนรับทันที

“วางคนลงก่อน เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงเป็นแบบนี้?”