เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 หมู่บ้านเสวี่ยเจีย
เสียงรถแทรกเตอร์ตุบๆ ของหมู่บ้านเสวี่ยเจียลอยไปตามถนนดินไกลออกไปเรื่อยๆ จนสลายหายไปที่ปลายสุดทางเข้าหมู่บ้านอย่างสิ้นเชิง
ลานบ้านตระกูลซูที่ครู่ก่อนยังดูวุ่นวายและจอแจเล็กน้อย พลันตกอยู่ในความเงียบงันในชั่วพริบตา เงียบจนกระทั่งได้ยินเสียงลมพัดยอดไม้ตรงมุมลานบ้านเบาๆ
สองพี่น้องซูหลิงหว่านจากไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
ภายในลานบ้านเวิ้งว้าง บรรยากาศที่อึดอัดและแปลกประหลาดไม่เพียงแต่ไม่จางหายไป กลับยิ่งทวีความหนาแน่นและหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ
ซูหย่งจวินไม่ต้องการอยู่ในห้องที่อึมครึมเพื่อเผชิญกับความกระอักกระอ่วนใจอีกต่อไป จึงตัดสินใจลุกขึ้นไปที่ทุ่งนา เฟิงหว่านเจินเงยหน้าขึ้นมองดวงอาทิตย์ที่แผดเผาบนท้องฟ้า กัดฟันเดินตามออกไป เธอต้องการให้ซูหย่งจวินเห็นการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง
ภายในห้องเล็กด้านในสุด เสียงจักรเย็บผ้าดังแดะแดะๆ เป็นความเคลื่อนไหวเดียวของลานบ้านทั้งหลัง