เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 ไอ้โง่เถียนหนิว
หลังจากที่พวกเขากลุ่มนั้นเดินออกไป ห้องก็เงียบสงบลง ซูหลิงหว่านลืมตาขึ้น เธอไม่กล้าชักช้าแม้แต่ครึ่งส่วน ปลายนี้วกดลงที่จุดเหรินจงของลู่เนี่ยนอันแน่นหนา พร้อมกับออกแรงเบา ๆ และเอ่ยเรียกอย่างเร่งรีบด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า “เนี่ยนอัน! ตื่นสิ ตื่น!”
ฤทธิ์สมุนไพรที่ตกค้างทำให้เธอนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ ผ่านไปครู่ใหญ่ ขนตาของลู่เนี่ยนอันจึงสั่นระริกแล้วค่อย ๆ กะพริบตาตื่นขึ้น
ความเจ็บปวดที่ส่งมาจากบริเวณจุดเหรินจงทำให้เธอขมวดคิ้วแน่นโดยสัญชาตญาณ ส่งเสียงครางเบา ๆ ว่า “ซี๊ด เจ็บ……”
เสียงเพิ่งเล็ดลอดออกมาจากลำคอ ซูหลิงหว่านก็มือไวตาไว ฝ่ามือทาบทับลงบนปากของเธออย่างรวดเร็ว ปิดกั้นเสียงทั้งหมดเอาไว้แน่นสนิท
ซูหลิงหว่านโน้มตัวลงข้างหูเธอ ลมหายใจแผ่วเบาเจือด้วยความร้อนรนและความระมัดระวังที่ไม่อาจกดไว้ “จุ๊ส์! อย่าพูด ห้ามส่งเสียงเด็ดขาด”