เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 หมู่บ้านต้วนหลิ่ง
สองมือของซูหลิงหว่านและลู่เนี่ยนอันถูกเชือกป่านเส้นหนามัดไขว้ไว้ด้านหลัง ที่เอวยังถูกรัดด้วยเชือกเส้นหนาที่มัดไว้อย่างแน่นหนา เชือกทั้งสองเส้นผูกติดกันไว้แน่น ปล่อยให้ร่างยักษ์ที่ชื่อว่าสือโถวซึ่งอยู่ด้านหน้าลากจูงให้เดินหน้าต่อไป
แดดแผดเผา ถนนดินร้อนระอุ คลื่นความร้อนที่อบอ้าวห่อหุ้มด้วยฝุ่นละอองพุ่งเข้าจมูกและปาก ซูหลิงหว่านเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว คอแห้งจนแทบจะเป็นควัน ลำคอแห้งผากจนเจ็บ ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอจึงออกแรงดึงเชือกบนตัวแล้วตะโกนเสียงดังว่า “หยุดก่อน ฉันจะดื่มน้ำ!”
สือโถวที่เดินอยู่ด้านหน้าได้ยินดังนั้นก็ชะงักฝีเท้า ขมวดคิ้วหนาเข้าหากันอย่างรุนแรง หันกลับมาถลึงตาใส่เธออย่างดุร้าย ไม่มีทีท่าใจอ่อนแม้แต่น้อย
แดดร้อนจัดแผดเผาจนผู้คนเวียนหัวตาลาย สองเท้าเหยียบบนถนนดินที่ร้อนผ่าว ทุกย่างก้าวเสียดสีจนเจ็บแปลบ