เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 พล็อตเรื่องที่เบี่ยงเบน
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงแล้ว แต่ซูหลิงหว่านยังคงไร้เงา ซูหย่งจวินเดินวนเวียนไปมาในลานบ้าน ในใจยิ่งร้อนรนมากขึ้นเรื่อย ๆ
“ตอนที่หวานหวานออกไป ไม่ได้บอกเหรอว่าจะไปไหน”
เฟิงหว่านเจินนึกทบทวนอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว “ไม่ได้พูดถึง แค่หิ้วผักดองสองถุงขี่รถออกไป แม้แต่ครึ่งคำเกินความจำเป็นก็ไม่มี พี่จวินคุณอย่าเพิ่งร้อนรนเลย แกวิ่งเข้าเมืองอยู่ทุกวัน ทางคุ้นเคยดีไม่มีทางเกิดเรื่องหรอก คิดว่าคงจะเจอคนรู้จักกลางทาง เลยหยุดคุยเล่นกัน”
พูดจบเธอก็หันไปมองเด็กข้าง ๆ แล้วยิ้มเสนอว่า “หรือว่าพวกเรากินข้าวกันก่อนดี แล้วเก็บส่วนของหวานหวานไว้ให้หนึ่งที่ เด็กโจวโจวคงหิวแย่แล้วล่ะ”
“ผมไม่หิว ผมจะรอพี่สาวกลับมาก่อนค่อยกิน” ซูหลิงโจวชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง น้ำเสียงเจือความต่อต้านเล็กน้อย ก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่น
รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟิงหว่านเจินแข็งค้างทันที บรรยากาศน่าอึดอัดขึ้นมาครู่หนึ่ง