เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 เกิดเรื่อง
จนกระทั่งผู้คนแยกย้ายกันไป ลู่เนี่ยนอันก็รอฉินเค่อจนถึงที่สุด
ซูหลิงหว่านช่วยนางห่อของโปรดใส่ห่อให้ ส่งให้แล้วเอ่ยอย่างอาลัยอาวรณ์ว่า “พรุ่งนี้ยังจะมาอีกไหม”
ลู่เนี่ยนอันส่ายหน้า “ไม่รู้เหมือนกัน ดูว่าพี่ชายฉันมีเวลาไหม ถ้ามีเวลาพรุ่งนี้อาจจะมาส่งฉันกลับเซี่ยงไฮ้”
“งั้นเธอก็ดูแลตัวเองด้วย ไว้มีวาสนาต่อกันเราค่อยพบกันใหม่” ซูหลิงหว่านก้าวไปข้างหน้าแล้วตบไหล่นางเบา ๆ พูดตามตรงในใจรู้สึกอาลัยมาก ลู่เนี่ยนอันถือเป็นเพื่อนคนแรกที่นางคบหาตั้งแต่มาที่นี่
ทั้งสองอำลากันด้วยความอาลัยอาวรณ์ ลู่เนี่ยนอันหิ้วของที่ซื้อไว้แล้วหมุนตัวกลับไปยังโรงแรมที่พวกพักอาศัย
ส่วนซูหลิงหว่านกลับหัวรถสามล้อแล้วขับมุ่งหน้าไปอีกทาง ร่างของทั้งสองค่อย ๆ ห่างไกลออกไป ระยะห่างค่อย ๆ ถ่างออกทีละน้อย บางทีชาตินี้ทั้งสองคนคงยากที่จะมีโอกาสได้พบกันใหม่อีก