เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 ขายไม่พออีกแล้ว
“หย่งจวิน คนที่ขี่จักรยานอยู่บนถนนนั่นใช่ว่านว่านลูกสาวคุณหรือเปล่า”
ซูหย่งจวินกำลังแบกโต๊ะไม้เนื้อแข็งอยู่ และกำลังพูดคุยเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับซูหย่งกุ้ยซึ่งเป็นคนในตระกูลเดียวกันจากหมู่บ้านเดียวกัน
พูดคุยเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กัน
ซูหย่งกุ้ยชี้ไปยังทิศทางถนนใหญ่พลางร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ
ซูหย่งจวินมองตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ไป เห็นเพียงร่างบอบบางของซูหลิงหว่านที่กำลังโค้งตัวออกแรงอย่างหนัก ถีบจักรยานรุ่นเก่าสองแปดอย่างยากลำบาก ที่ท้ายรถมัดตะกร้าไม้ไผ่ขนาดใหญ่เอาไว้แน่นหนา ความอัดแน่นทำให้ตัวรถสั่นไหวเล็กน้อย
เมื่อเห็นลูกสาวปั่นจักรยานอย่างยากลำบาก หัวใจของเขาก็บีบตัวเข้าหากันกะทันหัน ความรู้สึกเจ็บปวดรื้นขึ้นมาในใจ
ซูหย่งกุ้ยเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง นึกถึงที่ภรรยาของตนบ่นให้ฟังว่า หลังจากเด็กสองคนบ้านหย่งจวินมีแม่เลี้ยงแล้ว การเปลี่ยนแปลงนั้นมีมากทีเดียว