กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 โลภมากมักลาภหาย
หลังจากอู๋จวีฮวาจากไป ซูหย่งจวินก็อดใจไม่ไหวรีบกวักมือเรียกทุกคนมากินข้าว
บนโต๊ะไม่เพียงมีซาลาเปาไส้เนื้อ ไส้ใหญ่พะโล้หั่นชิ้น แต่ยังมีซี่โครงหมูผัดมันฝรั่งพริกหยวก และจานแตงกวายำด้วย
กับข้าวดีๆ มากมายเช่นนี้ ซูหย่งจวินจึงหยิบเหล้าออกมาด้วยความดีใจ เตรียมจะดื่มนิดหน่อยเพื่อคลายความเหนื่อยล้า
สายตาของเฟิงหว่านเจินกวาดมองอาหารเต็มโต๊ะ ก่อนจะเหลือบมองเย่ชิงชิงกับเย่อันอันอย่างเงียบๆ ส่งสายตาให้อย่างแนบเนียน เป็นสัญญาณบอกสองพี่น้องให้กินให้อิ่มเต็มที่
ใช้เวลาไม่นาน ซูหลิงโจวก็ซัดซาลาเปาไส้เนื้อเข้าไปหนึ่งลูก ข้างชามกองด้วยกระดูกที่แทะจนเกลี้ยงหลายชิ้น มุมปากมันวาวเยิ้ม เขาไม่ยอมเช็ดสักนิด ยื่นมือไปหยิบลูกที่สองอีก