เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ไม่เลี้ยงคนว่างงาน
ซุปแป้งเปียกที่ซูหลิงหว่านทำทั้งหอมอร่อยและรสชาติเข้มข้น ซูหลิงโจวซดหมดชามอย่างรวดเร็วและส่งเสียงโวยวายขอเติมข้าวทันที ซูหลิงหว่านจึงตักให้อีกหนึ่งชามพูน
เย่อันอันกินอาหารอย่างใจเย็น เมื่อเขากินหมดชามอย่างช้า ๆ ซูหลิงโจวก็กินไปสองชามหมดท้องนานแล้ว
ซูหลิงหว่านก้มหน้าถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “กินอิ่มหรือยัง ต้องการเติมอีกชามไหม”
เย่อันอันส่ายหัวเบา ๆ “ฉันกินอิ่มแล้ว” บ้านเหลือซูหลิงหว่านอยู่คนเดียว นางขนไหกระเบื้องเคลือบหยาบสำหรับหมักผักดองหลายใบออกจากห้องเก็บของหลังบ้าน
นี่เป็นสิ่งที่นางพบโดยบังเอิญ วางเรียงรายจับฝุ่นอยู่ตามมุมห้อง ซูหลิงหว่านต้องการล้างทำความสะอาดเพื่อนำมาหมักผักดองชิ้นเล็ก เพราะอย่างไรเสียที่นี่ก็คือสถานที่ที่ไม่มีผักขาดแคลนที่สุด