เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ยินยอมให้พ่อแต่งงาน
ซูหลิงหว่านซดซุปไก่หมดไปหนึ่งชาม ท้องอุ่นวาบ รู้สึกสบายยิ่งนัก นางส่งเสียงถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ มีชีวิตรอดอยู่นี่ช่างดีจริงๆ!
“โจวโจว ที่เหลือเธอกินเถอะ” ซูหลิงหว่านผลักเนื้อไก่ที่เหลือในชามให้โจวโจว เด็กนี่น้ำลายแทบจะไหลลงพื้นอยู่แล้ว
โจวโจวยิ้มแห้งอย่างเขินอายสองเสียง จากนั้นประคองชามขึ้นมา หยิบเนื้อไก่ในชามเข้าปากแทะทันที
มองดูอุ้งเท้ามอมแมมของเขา ซูหลิงหว่านอ้าปากจะพูดแต่ก็กลืนคำพูดกลับลงไป สุดท้ายทำเป็นไม่เห็นจะได้ไม่ต้องขัดตา นางหันหลังกลับไป
ซูหย่งจวินนั่งอยู่บนธรณีประตู มองดูโจวโจวด้วยความเอ็นดู เห็นเขากินอย่างเอร็ดอร่อยก็พลอยมีความสุขไปด้วย หลังจากสบตากับซูหลิงหว่าน เขาก็ยิ้มแยกเขี้ยวเอาใจนาง
ในนิยาย ซูหย่งจวินผู้เป็นพ่อคนนี้ปฏิบัติต่อเด็กทั้งสองคนได้ไม่เลวเลยจริงๆ โดยเฉพาะกับซูหลิงหว่าน เสื้อผ้าใหม่ ของอร่อย อยากได้อะไรก็ให้หมด