กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 การอยู่เคียงข้างครั้งสุดท้าย
ลู่สิงยวนนั่งยองๆ อยู่ข้างเตียง กุมมือคุณย่าไว้แน่น ในอกปวดหนึบไปหมด
ตลอดสองเดือนกว่าที่ต้องวิ่งวุ่นอยู่ต่างประเทศ พอได้เห็นคุณย่าที่อ่อนแรงจนถึงขีดสุดตรงหน้า ความเข้มแข็งทั้งหมดก็พังทลายลงในพริบตา ขอบตาแดงก่ำไม่จางหาย
เซิ่งซิงหรานยืนเงียบๆ อยู่ข้างๆ ไม่ได้พูดอะไร
เธอรู้ดีว่าในเวลานี้ คำปลอบใจใดๆ ก็ดูไร้ความหมาย ทั้งความลำบากใจที่ต้องปิดบัง และความเสียใจที่อัดอั้นมานาน ควรปล่อยให้เขาค่อยๆ ทำใจยอมรับด้วยตัวเอง
ภายในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบา
ไม่นานนัก นิ้วมือของคุณหญิงผู้เฒ่าลู่บนเตียงก็ขยับเบาๆ
ตามมาด้วยเปลือกตาที่ค่อยๆ เปิดขึ้น สายตาเลื่อนมาหยุดอยู่ที่ลู่สิงยวนซึ่งนั่งยองๆ อยู่ข้างเตียง