เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 คำเรียกแม่คำแรก
เผลอแป๊บเดียว ลู่เซิ่งอันก็อายุได้แปดเดือนกว่าแล้ว ตัวขาวจ้ำม่ำ หน้าตาถอดแบบมาจากลู่สิงยวนราวกับพิมพ์เดียวกัน แต่นิสัยกลับเรียบร้อยว่านอนสอนง่าย ไม่ค่อยงอแง ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีจนแข็งแรงร่าเริง
เจ้าตัวเล็กโตขึ้นทุกวัน เริ่มส่งเสียงอ้อแอ้ออกมาเป็นพยางค์ง่ายๆ บางครั้งก็จ้องหน้าเซิ่งซิงหราน ทำปากขมุบขมิบส่งเสียง "ม่าม้า" "ปาป๊า" แบบไม่ชัดถ้อยชัดคำ ทำเอาเซิ่งซิงหรานใจละลายทุกครั้งที่ได้ยิน
เธอกับลู่สิงยวนแอบตั้งตารออยู่เงียบๆ ว่าเมื่อไหร่ลูกชายจะเรียกพ่อกับแม่ได้ชัดเจนเสียที
ลู่สิงยวนมักจะอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขน แล้วสอนด้วยสีหน้าจริงจัง "มา ลูกชาย เรียกพ่อ เรียกพ่อก่อน"
เซิ่งซิงหรานที่ยืนอยู่ข้างๆ มักจะหัวเราะขัดคอเสมอ "ลูกยังเล็กอยู่เลย ออกเสียงยังไม่ชัดด้วยซ้ำ คุณสอนอยู่ได้ทุกวัน ไม่กลัวลูกจำสับสนเหรอ"