กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป ผมรอได้
วันนั้นเซิ่งซิงหรานทำงานไม่รู้เรื่องเลยสักนิด
เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ เปิดไฟล์เอกสารทิ้งไว้เป็นชั่วโมงแต่ไม่ได้พิมพ์อะไรเลยสักตัว ในหัวมีแต่คำพูดของเขาเมื่อวานวนเวียนอยู่เต็มไปหมด
ตอนพักเที่ยง หลินหว่านส่งข้อความมาหา
หลินหว่าน : วันนี้แกเป็นอะไรเนี่ย?
เซิ่งซิงหราน : เป็นอะไรยังไง?
หลินหว่าน : ข้อความที่แกส่งมาผิดเพี้ยนไปหมด เมื่อกี้ฉันถามว่าเที่ยงนี้กินข้าวหรือยัง แกตอบว่า "โอเค ขอบใจนะ"
เซิ่งซิงหรานเลื่อนแชตขึ้นไปดู หลินหว่านถามว่าเที่ยงนี้กินข้าวหรือยัง เธอดันตอบไปว่าโอเคขอบใจนะ เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่
เซิ่งซิงหราน : เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ
หลินหว่าน : คิดเรื่องอะไรอยู่?