เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 เขาเฝ้าไข้ตลอดทั้งคืน
วันนั้นพอเซิ่งซิงหรานเลิกงานกลับมาถึงบ้าน ก็รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่
หัวหนักอึ้ง ลำคอแห้งผาก ตามเนื้อตัวเดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน เธอคิดว่าเป็นเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน จึงรีบอาบน้ำแล้วเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ ตกดึกเธอก็สะดุ้งตื่นเพราะความหนาว หนาวจนตัวสั่น ปวดร้าวไปถึงกระดูก เธอยกมือแตะหน้าผาก ร้อนจี๋เลย อยากจะลุกไปรินน้ำดื่ม แต่ขากลับอ่อนแรงจนยืนแทบไม่อยู่ เธอเดินเกาะผนังมาจนถึงหน้าประตู แล้วเปิดประตูออกไป
โถงทางเดินมืดสนิท มีเพียงไฟกลางคืนดวงเล็กตรงหัวบันไดที่เปิดอยู่
เธอไม่รู้ว่าตัวเองเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องของเขาได้อย่างไร ประตูห้องปิดสนิท ข้างในไม่มีเสียงใดๆ เธอยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ เสียงเบามาก จนเธอเองยังคิดว่าเขาคงไม่ได้ยิน พอหันหลังจะเดินกลับ ประตูห้องก็เปิดออก