เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ความอบอุ่นของมื้ออาหาร
หลังจากเรื่องของหวังซิ่วหลานจบลง เซิ่งซิงหรานก็พบว่าชีวิตของเธอราบรื่นขึ้นอย่างน่าประหลาด
ไม่ใช่เพราะความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แต่เป็นเพราะความรู้สึกในใจที่เปลี่ยนไปต่างหาก เมื่อก่อนตอนอยู่ที่วิลล่าหลังนี้ เธอมักจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่ผู้อาศัย เดินเหินก็ต้องย่องเบา พูดจาก็ไม่กล้าเสียงดัง แม้แต่ตอนดื่มน้ำยังกลัวว่าจะวางแก้วแรงเกินไป แต่ตอนนี้เธอกล้าใส่รองเท้าแตะเดินไปเดินมาในห้องนั่งเล่น กล้าสั่งให้ป้าแม่บ้านทำกับข้าวที่อยากกิน และกล้าขยับหนังสือพิมพ์ของลู่สิงยวนเพื่อวางแก้วน้ำของตัวเองแล้ว
คุณหญิงผู้เฒ่าลู่แวะมาหาบ่อยขึ้น จากเมื่อก่อนที่มาสัปดาห์ละครั้ง ตอนนี้เพิ่มเป็นสัปดาห์ละสองสามครั้ง ทุกครั้งที่มาท่านมักจะหอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังมาฝาก ทั้งของบำรุง ผลไม้ และเสื้อผ้าชุดใหม่