เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 กฎเหล็กของคนร่วมชายคา
เช้าวันที่สองหลังย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ เซิ่งซิงหรานตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนกร้อง
เธอลืมตาขึ้นมองเพดานที่ไม่คุ้นเคย นิ่งไปครู่ใหญ่กว่าจะนึกออกว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เตียงนุ่มเกินไป ผ้าห่มเบาเกินไป ส่วนหมอนก็สูงเกินไป... อันที่จริงมันไม่ได้สูงหรอก แค่เธอนอนไม่ชินเท่านั้น เธอพลิกตัวซุกหน้าลงกับหมอน นอนต่ออีกห้านาทีถึงได้ลุกขึ้น
พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วเดินลงมาข้างล่าง ในห้องอาหารก็มีคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว
ลู่สิงยวนนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะตัวยาว ตรงหน้ามีกาแฟวางอยู่หนึ่งแก้ว ในมือถือหนังสือพิมพ์ วันนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน เส้นผมยังไม่แห้งสนิทดี คงเพิ่งสระเสร็จ แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่กระทบตัวเขา ทำให้ทั้งตัวดูไม่เย็นชาเท่าปกติ... แต่ก็แค่ "ไม่เย็นชาเท่าปกติ" เท่านั้นแหละ
ได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็เงยหน้าขึ้นมองเธอแวบหนึ่ง "อรุณสวัสดิ์"