เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 เริ่มต้นใหม่
เซิ่งซิงหรานตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนในห้องของหลินหว่าน
แสงแดดส่องลอดช่องผ้าม่านเข้ามาแยงตาจนปวดหนึบ เธอพลิกตัวกะจะนอนต่อ แต่กลับพบว่าตัวเองนอนอยู่ริมเตียง ขยับนิดเดียวก็เกือบตกเตียงแล้ว
เธอลืมตาขึ้น มองเพดานที่ไม่คุ้นเคย อึ้งไปหลายวินาทีกว่าจะนึกออกว่าที่นี่คือห้องของหลินหว่าน ไม่ใช่ห้องเช่าที่เธออยู่มาสามปี
กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นลอยมาจากห้องนั่งเล่น
"ตื่นแล้วเหรอ?" หลินหว่านถือแก้วกาแฟสองใบเดินเข้ามา ยื่นให้เธอแก้วหนึ่ง "ดื่มสิ จะได้ตาสว่าง"
เซิ่งซิงหรานลุกขึ้นนั่ง รับกาแฟมาจิบ ขมปี๋ ไม่ใส่น้ำตาล หลินหว่านรู้รสนิยมการดื่มกาแฟของเธอดี ไม่เคยต้องถามว่าจะรับน้ำตาลไหม
"กี่โมงแล้ว?"
"เก้าโมงครึ่ง"
เซิ่งซิงหรานชะงัก ก่อนจะเด้งตัวขึ้นนั่งหลังตรง "เก้าโมงครึ่ง?! ฉันไปทำงานสายแล้ว!"