กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 การกลับมา
เวลาและอวกาศบิดเบี้ยวไปในสายตา ตึกรอบ ๆ กลายสภาพเหมือนของเหลวที่ดูพิลึก และร่างนั้นอยู่สุดขอบสายตา ยืดยาวออกไปเรื่อย ๆ
จงผิงยืนอยู่ที่ทางเข้าหอโถง มองหลิวอวี่ที่ยืนอยู่ไม่ไกล มองไม่ออกว่าสีหน้าของเธอเป็นยังไง
ในสายตาที่พร่ามัว หลิวอวี่เห็นร่างนั้นปรากฏขึ้นนอกหอโถงเหมือนผี
ชุดดำ สีหน้าเย็นชา······
“เพิ่งจะมาน่ะเหรอ?” เสียงจงผิงเรียบ ๆ และเย็นชา
ร่างนั้นบิดเบี้ยวและยาวแคบ ยืนเงียบอยู่ข้างหลังผู้หญิงคนนั้น ไม่ตอบ ไม่ขยับอะไรเลย
โลกนี้เหมือนไม่เกี่ยวกับเขา ทุกอย่างตรงหน้าไม่เกี่ยวกับเขาเลย
เขาจ้องร่างที่กุมหัวอยู่ ไม่พูดอะไร