กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 สืบเรื่องหลิวว่านกั๋ว
กระดาษสีเหลืองคล้ำ พอจะดูออกว่ามีอายุเก่าแก่ ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ หลิวอวี่เห็นลายเซ็นด้วยปากกาหมึกซึมที่งดงามอ่อนช้อย
ปรากฏว่าเป็นชื่อของผู้อำนวยการเอง
เขา...สนใจคดีลักทรัพย์เล็ก ๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน
อีกอย่าง เขาไม่จำเป็นต้องมาด้วยตัวเองเลยสักนิด
แค่โทรศัพท์สายเดียวก็ย้ายสำนวนคดีไปที่ห้องทำงานเขาได้แล้ว
ลายเซ็น?
ใครกล้าทำแบบนั้น?
“อ๋อ เรื่องนี้น่ะ ตอนนั้นเขาเป็นแค่หัวหน้าหน่วยสืบสวนคดีอาญา ยังไม่ได้เป็นผู้อำนวยการ” พี่สาวอธิบาย เธอเห็นความสงสัยอยู่ในสีหน้าของหลิวอวี่
เลยอธิบายต่อให้ฟังไปเลย