กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 ลายนิ้วมือที่ตรงกัน
เจอหลักฐานแน่นหนาชนิดที่เถียงไม่ออก แถมใบรายงานผลยังนอนนิ่งอยู่บนเก้าอี้สอบสวน ฉินซินเคอใจเต้นรัว สมองมึนเบลอไปหมด
แต่เขาก็เหมือนได้ยินจากปากตำรวจหน้าโหดคนนั้น
เอ๊ะ... ไม่ถูกนี่
อะไรนะ สิบแปดปีก่อน?
อะไร คดีลักทรัพย์?
ผมขโมยตอนห้าปีก่อนไม่ใช่เหรอ?
ปฏิกิริยาแรกของฉินซินเคอคือ ตำรวจเด็กคนนี้มันหลอกเราแน่
ฮึ!
เสียงฮึนั้นทำให้ความคิดของฉินซินเคอกระเจิงไปในทันที ดึงเขาออกจากภวังค์ เหมือนฟ้าผ่าข้างหูจนคนสะดุ้งทั้งตัว