กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 429 ความทะเยอทะยานของอวี๋หาง
หลิวอวี่ตกใจร้องขึ้นในใจ ภาพลายนิ้วมือที่ตัวเองวาด กลับเหมือนกับที่พ่อวาดเป๊ะ
'บังเอิญ!'
'หรือว่ามันต้องเป็นแบบนี้!'
หัวสมองหลิวอวี่เบลอไปทันที ถ้าเป็นเรื่องบังเอิญ ก็บังเอิญเกินไปแล้ว
'ทำไมถึงเป็นแบบนี้?'
เขาลองเทียบอย่างละเอียดอีกครั้ง ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ แทบจะเหมือนกันเป๊ะ ถ้าไม่นับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ทิศทางและความหนาบางของลายนิ้วมือทั้งอันก็คล้ายกันมาก
ตัวเองต้องอาศัยการเสริมพลังจากระบบถึงจะวาดลายนิ้วมือที่ขาดหายบางส่วนนี้ออกมาได้
แต่หลิวว่านกั๋ววาดลายนิ้วมือทั้งอันออกมาด้วยตัวเองตั้งแต่สิบกว่าปีก่อน