กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 425 ลายนิ้วมือ
ได้ยินหวังเต๋อฟาพูดแบบนี้ สีหน้าของหลิวอวี่ก็ดูน่าสนใจขึ้นมา หรือว่าขโมยคนนี้จะจัดการหมาได้ด้วย
ยังไม่ทันได้คิดต่อ หวังเต๋อฟาก็ชี้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ “ไอ้ซานขาเป๋น่ะ บ้านมันเลี้ยงหมาไว้ ก็ยังโดนขโมยอยู่ดี มันเดินไม่สะดวกก็เลยซื้อมอเตอร์ไซค์มาใช้แทน ไม่ถึงเดือนก็โดนขโมยไปแล้ว”
หลิวอวี่: “แล้วหมามันไม่เห่าร้องสักเสียงเลยเหรอ”
หวังเต๋อฟา: “หมามันหลับไปจนถึงวันรุ่งขึ้นถึงได้ตื่น ทำเอาไอ้ซานขาเป๋โมโหสุด ๆ โกรธจนกัดฟันจับหมาตัวนั้นขึ้นโต๊ะกินตอนกลางคืนเลย”
หลิวอวี่: “·······”