กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 403 วิธีทรมานรีดคำสารภาพแปลก ๆ
ถังเจิ้งหลี่ทำหน้าเหวอไม่อยากจะเชื่อ ฉันนอนอยู่บนเตียง นายมายืนได้ยังไง
ดูท่าแล้ว แผลนายเบากว่าฉันอีกนะ
หลิวอวี่มองแววตาว่างเปล่ากับสีหน้าที่เปลี่ยนไปนิดหน่อยของถังเจิ้งหลี่ แล้วบ่นในใจว่า ‘ท่าทางนายจะไม่อยากให้ฉันหายดีเท่าไหร่นะ’
“นายไม่เป็นไรเหรอ?” ถังเจิ้งหลี่ถาม
หลิวอวี่เชิดคาง ดึงเก้าอี้มาแล้วนั่งลง “นายพักฟื้นแผลให้ดี ๆ ส่วนเรื่องสอบปากคำปล่อยให้ฉันจัดการเอง”
สอบปากคำ?
คนไม่ใช่หนีไปหมดแล้วเหรอ?
สอบปากคำใคร?
จากนั้นรูม่านตาก็ขยายกว้าง มองหลิวอวี่อย่างไม่อยากเชื่อ แล้วเดาว่า “จับได้แล้วเหรอ?”