กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 385 ถั่งเช่า
มณฑลซานจวง เมืองหนึ่ง
เฉินหลินซื่อขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็ก แล่นชิล ๆ อยู่เลนรถยนต์ ข้างหลังมีเสียงแตรบีบอย่างหัวเสียดังมาเป็นระยะ ๆ
เขาเอียงหัวหันไปมอง “ขับรถก็เก่งตายละ...”
คำว่าอ๊ายังไม่ทันหลุดปาก รถเก๋งคันนั้นก็เหยียบแอ่งน้ำพุ่งผ่านไป
น้ำสกปรกกระเซ็นเต็มตัวเฉินหลินซื่อ เข้าไปในปากก็หลายอึก
“อ๊าาา~~~~”
“ถุย”
“ไอ้เวร” เฉินหลินซื่อสบถด้วยคำถิ่นบ้านตัวเอง กำลังจะทักทายอย่างอบอุ่น ใครจะรู้ว่าคนขับรถคันเล็กเลื่อนกระจกลงมา แล้วถุยน้ำลายใส่เขา
เป็นการข่มขู่