กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 357 จลาจล ต้องจากไป
ไม่รู้ทำไม บรรยากาศตรงนั้นกลับเงียบลง ราวกับว่าเสียงหายใจของทุกคนดังแผ่ว ๆ ขึ้นมาในความเงียบ
“อาชญากรรมก็คืออาชญากรรม”
“ฆ่าคนก็คือฆ่าคน”
“ถ้าจะเล่าเป็นเรื่อง ทุกคนก็เล่าเรื่องน้ำตาและเลือดของตัวเองได้ทั้งเรื่อง”
หวังฉางฮวายืนตัวตรง สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังความชั่ว
ในสายเลือดของเขาไหลเวียนความรู้สึกรักบ้านเกิดเมืองนอน และภารกิจที่จะช่วยเหลือผู้คนทั้งแผ่นดิน
ข้ออ้างมากแค่ไหนก็ตาม นั่นก็คือการฆ่าคน เอาชีวิตคนมาแลก
“ที่คุณพูดมันก็แค่คดีนี้ ใครจะรับประกันได้ว่าคุณก่อคดีแค่คดีเดียว”
เห็นได้ชัดว่าหวังฉางฮวาสงสัยคำพูดด้านเดียวของเจ้าเคราดกเต็มที่