กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 เริ่มจากเหรียญ
อวี๋เสียนขยับตัวคล่องแคล่ว กินเนื้อบนไม้เสียบหมดในคำเดียว ไม่ทันสนใจเช็ดน้ำมันที่มุมปาก ก้มลงเก็บกระดาษแผ่นเล็กบนพื้นขึ้นมา
เนื้อกระดาษออกจะเก่า ดูเหมือนเก็บไว้ในกล่องมาหลายปีแล้ว
หวังฉางฮวาเพิ่งดื่มหมดขวดหนึ่ง ชำเลืองมองกระดาษแผ่นนั้น “ไม่ใช่เป็นวันผลิตอะไรพวกนั้นหรอกนะ?”
ฉู่สือเวย: “เปิดดูก็รู้เอง”
หลิวอวี่มองกระดาษในมืออวี๋เสียน ไม่ค่อยเหมือนป้ายโฆษณาเหล้า ดูเหมือนมีคนเผลอใส่ไว้มากกว่า
หรือว่าจะเป็นตาแก่ขี้เหล้าอย่างไซมอน?
อาจเป็นได้ ก็คนบ้า ๆ คนนี้เมาแล้วคุยกับศพได้ทั้งคืนนี่นา
ยังมีอะไรที่เขาทำไม่ลงอีก?