กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 ทำไมเป็นเขา
ถังเจิ้งหลี่ไม่ตอบ เขาหันกลับไปปิดประตูห้องบานหนัก แล้วเดินไปหาชายต่างชาติชุดคลุมแดง
ฝีเท้าเบา ๆ ย่ำลงบนพรมนุ่ม ดังกรอบแกรบเบา ๆ
“นายก็ยังเหมือนพ่อของนาย”
“ไม่ค่อยพูด”
ชายชุดคลุมแดงจ้องมองเงาร่างหนุ่มตรงหน้า ไม่รู้ตัวก็คิดถึงพ่อของเขา ชายที่ดื้อรั้นและเย็นชา
“อย่าพูดถึงเขา”
ถังเจิ้งหลี่ยืนอยู่ตรงหน้าชายชุดคลุมแดง สีหน้าเย็นชาลง มองเขา
“ก็ได้ ตามนาย” ชุดคลุมแดงที่ทอดลงมาเหมือนน้ำตกค่อย ๆ เคลื่อนไหว วางไวน์แดงในมือลง
หันหลังให้ถังเจิ้งหลี่ มองท้องฟ้าเต็มดาวไร้ขอบเขตนอกปราสาท