กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 ไม่ต้องสืบต่อแล้ว
ฝนปรอย ๆ นอกหน้าต่างกระทบกระจกใส เสียงติ๊กต่อกปรอย ๆ เล็ดลอดเข้าหู ราวกับบทเพลงที่ทั้งยุ่งเหยิงและเป็นระเบียบ
ผ่านไปนาน หลี่ซานซือเล่ารายละเอียดของคดีจนครบทุกอย่าง
เขาลุกขึ้นเงียบ ๆ แล้วเดินไปทางประตู
“ทำไมคุณถึงจำได้ละเอียดขนาดนี้” หลิวอวี่จ้องแผ่นหลังของหลี่ซานซือที่ยืนอยู่ตรงประตู
หลี่ซานซือหยุดยืน ก้มหน้านึก “ก็เพราะคดีแบบนั้นมันน้อยเกินไป น้อยเหมือนความหวังริบหรี่ของชีวิตคน”
หลิวอวี่ลุกพรวด “คุณโกหก!”
ตัวของหลี่ซานซือที่ซ่อนอยู่ใต้เครื่องแบบสั่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
เขาหันขวับกลับมา เสียงแหบพร่า “ไม่ต้องสืบต่อแล้ว เสี่ยวอวี่!”