กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 ในที่สุดก็ได้เห็นตัวเป็น ๆ
“เขาแน่ใจได้ยังไงว่าเป็นคนนี้?” หลิวอวี่ถามอย่างไม่เข้าใจ
“หลิวเสวียอี้บอกว่าคนบ้าคนนั้นเคยพึมพำไว้ประโยคหนึ่ง เธอเลยตามมาเอง”
“ก็เพราะประโยคเดียวนี้ หลิวเสวียอี้ถึงได้ยืนยันหนักแน่นว่าเหลิ่งปินลักพาตัวลูกของเธอไป”
“และก็เพราะประโยคนี้เหมือนกัน หลิวเสวียอี้ถึงได้กักขังเหลิ่งปินแล้วทำร้ายร่างกายอย่างทารุณ”
หลิวอวี่ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ถ้าไม่ใช่เหลิ่งปินที่ลักพาตัวเด็กไป งั้นเด็กอยู่ที่ไหนกันแน่?
“แล้วเด็กอยู่ไหน?” หลิวอวี่ถาม
เฉินเหว่ยส่ายหน้าอย่างจนใจ “หาหมดแล้ว ไม่มีเบาะแสอะไรเลย ขนาดกล้องวงจรปิดแถวนั้นก็ไปขอดูมาแล้ว ก็ไม่เห็นเงาของลูกสาวหลิวเสวียอี้”