เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 แต่ฉันยังเป็นเด็กนะ
หลิวอวี่ขมวดคิ้ว นิ้วบีบหว่างคิ้ว ปวดหัวนิด ๆ ท่าทางคงต้องไปโรงฌาปนกิจอีกสักรอบ
เขาต้องไปเดินเรื่องเองสักรอบ ถึงจะยืนยันได้ว่าเจียงฟานก่อเหตุยังไง
จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ แต่โชคร้ายที่เจียงฟานตายไปแล้ว เรื่องพวกนี้เลยกลายเป็นปริศนาไปหมด
รู้ตัวผู้ก่อเหตุแล้ว ก็ยังต้องรู้ด้วยว่าเขาลงมือยังไง มีคนช่วยหรือเปล่า
หลิวอวี่กับอาจารย์ของเขาอย่างหลี่ซานซือแยกกันสองทาง เขากับเหลียงซินไปโรงฌาปนกิจ ส่วนหลี่ซานซือกับตู้อีหมิงไปสอบปากคำพ่อของเจียงฟาน คือเจียงเทา
เพราะที่เกิดเหตุอยู่ในบ้านของเจียงฟาน ในฐานะสมาชิกในครอบครัว เจียงเทาก็มีส่วนต้องสงสัยด้วย ถึงแม้อายุจะเจ็ดสิบกว่าปีแล้วก็ตาม
แต่เขาอาจเป็นพยานที่เห็นเหตุการณ์ก็ได้
โรงฌาปนกิจ!
ผู้รับผิดชอบชื่อเสิ่นเหว่ย เป็นผู้ชายอายุห้าสิบต้น ๆ พุงพลุ้ย จมูกใหญ่ ริมฝีปากหนา เวลายิ้ม...ดูไม่เหมือนคนอื่น จะให้บอกว่าไม่เหมือนตรงไหน หลิวอวี่ก็บอกไม่ถูก