กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 มันคือชีวิตของผม
ผู้อำนวยการซุนหนิง ผู้อำนวยการสำนักงานตำรวจเขตที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองท่าทางน้อยใจจนน่าสงสารของไป๋หมิงเต๋อแล้วรู้สึกคุ้น ๆ ชอบกล เหมือนตัวเองใช้ชีวิตอยู่ใต้เงาของเขามาตลอด
เฉินเจี้ยนกั๋วนั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย ยื่นมือไปจับมือหลิวอวี่
แต่แล้วมือของเขาก็หยุดชะงัก สายตาจับอยู่ที่หลังมือของหลิวอวี่ นี่มันมือแบบไหนกัน
หลังมือที่แห้งเหี่ยว แทบไม่มีตรงไหนมีสีผิวปกติ จ้ำเขียวคือสิ่งที่เห็นเต็มไปทั้งมือ
บนนั้นมีคราบเลือดแห้งเป็นจุดเล็ก ๆ ไม่ต้องคิดมากก็รู้ว่านี่คือรอยเข็มที่เหลือจากการฉีดยาทุกครั้ง
ทำเอาเฉินเจี้ยนกั๋วที่เดิมทีคิดจะตบหลังมือหลิวอวี่เบา ๆ เปลี่ยนใจ
เฮ่อ...มะเร็งตับระยะสุดท้าย!