กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ที่พึ่งของหลินจื้อหย่วน
หลินจื้อหย่วนยังไม่ขยับตัว เขาแค่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาสิ้นหวัง
หลิวเฉียงกัดฟันพูดขึ้นว่า “เหล่าหลิน อย่าโทษผมนะ วงการธุรกิจมันก็แบบนี้ ส่งของมาให้ผม ผมรับรองว่าครอบครัวคุณจะไม่ต้องลำบากไปทั้งชาติ”
พูดจบเขาก็เตรียมจะค้นข้อมูลในคอมพิวเตอร์
หลินจื้อหย่วนจู่ๆ ก็หัวเราะออกมา เสียงหัวเราะนั้นมีความว้าเหว่และโดดเดี่ยวไม่สิ้นสุด แถมยังมีความน่าสังเวชจางๆ อยู่ด้วย
“สายแล้ว... สายไปหมดแล้ว...”
หลิวเฉียงตกใจกับท่าทางแปลกๆ ของเขา ชะงักไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไม่กล้าลงมือ ด่าพึมพำแล้วถอยออกไป
หลิวเฉียงไม่ได้ฆ่าคน
วิดีโอยังเล่นต่อไป