กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 565 กลิ่นของความเหี่ยวแห้งและเน่าเปื่อย
อาเตียวไม่ได้สนใจคำถามของเซียวจวินพั่ว ตอนนี้ใจของเขาจมอยู่กับกลิ่นอายที่เต็มไปด้วยความเหี่ยวแห้งและเน่าเปื่อยของตัวเองจนหมด
ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
คำถามนี้ผุดขึ้นมาในใจเขา
กลิ่นอายแห่งความเหี่ยวแห้งและเน่าเปื่อยนี้ มันเหมือนเป็นตัวแทนของความตายเลย
หรือว่าเป็นเพราะข้าเพิ่งเดินผ่านยมโลกมารอบหนึ่ง ไอสังหารในตัวเลยเปลี่ยนไป?
เขาคิดว่า ถ้าแยกกลิ่นอายนี้ออกจากไอสังหาร ให้มันกลายเป็นพลังกดดันที่เป็นอิสระของมันเอง จะเป็นยังไงนะ?