กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 543 ความดีกับความชั่ว ขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไม่ได้
เสวียนหลงก้มลงมองมือสองข้างที่เคยแน่วแน่ของตัวเอง ตอนนี้มันกลับดูแบกรับอะไรหนักอึ้งไว้เยอะเหลือเกิน
น้ำฝนตกลงมาใส่อุ้งมือเขา แต่ในตาเขากลับเหมือนมองเห็นเลือดไหลนองไม่สิ้นสุด
ข้า...
กลายเป็นคนเลวที่ตัวเองเคยเกลียดไปแล้วเหมือนกันเหรอ...
มือสองข้างของเขาเริ่มสั่นเบาๆ ในหูยังแว่วเสียงของไต้ซือจื้อคงดังก้องไม่หยุดว่า “แล้วปีศาจอย่างเจ้า จะฆ่าตัวเองตอนไหนล่ะ!”
“...”
“จื้อคง...”
เงียบไปนาน เสวียนหลงก็พูดออกมา “ข้า...จะฆ่าตัวเอง แต่ไม่ใช่ตอนนี้...”
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก แหงนหน้ามองไต้ซือจื้อคง “พอสร้างโลกที่มีความยุติธรรมจริงๆ ได้ แล้วกำจัดคนชั่วออกไปหมดแล้ว ข้าจะส่งตัวเองลงนรกด้วยมือข้าเอง”