กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 474 ยามจื่อผ่านพ้น เขาฝากชีวิตไว้กับโชคชะตา
วันที่สามสิบเอ็ดเดือนสิบสอง ช่วงท้ายของยามไห่
ภายใต้แสงดาว เจียงเหลียงนั่งอยู่คนเดียวริมหน้าต่าง ตั้งแต่กลับจากงานเลี้ยงเข้ามาในห้อง เขาก็นั่งอยู่ตรงนี้ ไม่ขยับไปไหนเลยสักนิด
อาจเพราะฤทธิ์เหล้ายังไม่หมด หรืออาจเป็นลมหนาวตอนกลางคืน ติ่งหูของเขาเลยแดงระเรื่อขึ้นมาหน่อย
เขานั่งอยู่ริมหน้าต่างแบบนั้น เงียบ ๆ ยิ้มมองพระจันทร์ที่ลอยสูงอยู่เหนือผิวน้ำทะเล