กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 466 ข้าโง่เหรอ รู้งี้เอาให้จบไปเลยก็ดี
อาศัยแสงเทียน ไป๋หลี่อู๋เหินเห็นรอยเข็มแทงที่ปลายนิ้วของซวนหยวนอวี้ทีละจุด
“...คนที่ให้ของขวัญ ทำไมต้องพูดขอโทษด้วยล่ะ”
เขายื่นมือไปหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นมาจากมือซวนหยวนอวี้
นิ้วของเขาไล้รูปคนสองตัวบนผ้าเบา ๆ น้ำเสียงไม่เย็นชาเหมือนทุกวัน แต่กลับอ่อนโยนแบบที่ซวนหยวนอวี้เคยได้ยินแค่ตอนเด็ก ๆ
“ปักเราสองคนออกมาได้แย่จริง ๆ ด้ายก็เดินผิดไปบ้าง แต่...ข้าชอบมากนะ”
ซวนหยวนอวี้เงยหน้ามองเขา “งั้น...แปลว่าคราวนี้เจ้ายอมรับของขวัญของข้าแล้วใช่ไหม”