กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 451 ข้าไม่อยากให้มีเรื่องให้เสียใจ และข้าก็กลัวว่าจะมีเรื่องให้เสียใจ
“โอ๊ย...”
ในห้องอาบน้ำ จ้าวเซวียนเอ๋อร์เห็นอาเตียวลูบรอยฝ่ามือบนหน้าตัวเอง ก็เอาแต่ขอโทษเขาไม่หยุด
“ขอโทษนะ ขอโทษ! ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไม อยู่ดีๆ มือมันก็ตบเจ้าไปเอง จริงๆ นะ ขอโทษจริงๆ!”
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร...”
แต่จะว่าไป พอโดนตบไปฉาดหนึ่ง อาเตียวก็สงบสติลงได้สนิทเหมือนกัน
แต่ว่า...
ความสงบนั้นมันอยู่ได้แค่แป๊บเดียวเอง
“ยังเจ็บอยู่มั้ย เจ้าทึ่ม?”