กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 431 เจ้าต้องเชื่อสิว่านางจากไปพร้อมรอยยิ้ม
“อืม...”
เยว่ไป่ชวนจ้องมองก้อนเนื้อสีดำสนิทที่เกาะติดอยู่บนหัวใจของเซียวหย่า คิ้วที่ม้วนงอนของเขาขมวดเข้าหากัน ครึ่งค่อนวันก็ยังไม่เห็นเขาพูดอะไรออกมา
คนที่เหลือเห็นแบบนั้นก็รู้ว่าเขากำลังคิดอยู่ เลยไม่มีใครเข้าไปรบกวน
อู่รั่วหลินทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ปลดเสื้อท่อนบนออก เผยให้เห็นเรือนร่างช่วงบนที่เต็มไปด้วยบาดแผล
อู๋โส่วจือหันไปมองเขาแวบหนึ่ง ก็เห็นว่าแผลที่ท้องซึ่งถูกเซียวหย่าข่วนจนฉีกยังมีเลือดไหลซึมออกมา แถมผิวหนังรอบๆ ยังเริ่มเปลี่ยนเป็นสีคล้ำดำแล้วด้วย