กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 373 แม้จะอยู่คนละโลก แต่ความรักของครอบครัวก็ไม่เคยจางหาย
“ที่นี่แหละ”
เยว่ไป่ชวนพาทุกคนเดินมาหยุดอยู่ที่ห่างจากค่ายไปทางตะวันออกราวห้าร้อยเมตร
พวกเขามาถึงเนินเขาแห่งหนึ่ง เยว่ไป่ชวนชี้ไปข้างหน้า ที่นั่นมีกองดินฝังศพเรียงกันอยู่เป็นร้อยหลุม
หน้าหลุมศพแต่ละหลุมปักป้ายไม้ที่แกะสลักอย่างเรียบง่ายไว้
“ข้าทำได้แค่นี้ ทำป้ายหินให้พวกเขาไม่ไหว เลยตัดต้นไม้ในป่ามาทำป้ายง่ายๆ ให้...”
อาเตียวกับจ้าวเซวียนเอ๋อร์เดินเข้าไปดูใกล้ๆ พบว่าป้ายส่วนใหญ่สลักไว้แค่สามคำว่า ‘ชาวเผ่าเซียว’ มีเพียงไม่กี่ป้ายที่เขียนชื่อจริงไว้