กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 362 มุกของเจ้านี่ร้ายกาจจริง ทำข้าหนาวจนป่วยเลย
พระอาทิตย์ขึ้นในทะเลมักจะเร็วกว่าบนบกเสมอ พอแสงแรกสาดลงผิวน้ำ วันใหม่ก็เริ่มขึ้นมาเงียบ ๆ
จ้าวเซวียนเอ๋อร์ก็ยังเป็นเหมือนเดิมคือชอบถีบผ้าห่ม ตอนอาเตียวตื่นมาก็พบว่าผ้าห่มค่อนเตียงถูกถีบมาอยู่ฝั่งตัวเองหมดแล้ว ส่วนนางที่ไม่มีอะไรคลุมก็นอนขดตัวสั่นงันงกอยู่ข้าง ๆ เขา
'นิสัยนี้ของเซวียนเอ๋อร์คงแก้ไม่ได้แล้วล่ะ คืนนี้เอาผ้าห่มไปเพิ่มให้สักผืนดีกว่า...'
อาเตียวเอื้อมมือดึงผ้าห่มขึ้นมา คลุมตัวจ้าวเซวียนเอ๋อร์อย่างระวัง
แล้วเขาก็ใช้ฝ่ามือลูบหลังที่เย็นเฉียบของนางเบา ๆ หวังจะให้ความอบอุ่นสักหน่อย
แม้จะสัมผัสผ่านเสื้อผ้าบาง ๆ เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มของผิวจ้าวเซวียนเอ๋อร์
แต่...
มันเย็นเกินไปหน่อยไม่ใช่เหรอ