เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 355 แสงตะวันยามเย็น เรือเมฆมงคลกางใบออกเดินทางแล้ว
“ให้ตายสิ ข้าไม่ได้มาโผล่ที่วังหลวงหรอกนะเนี่ย”
อย่างที่เฉินเสี่ยวเตาบอกไว้ พออาเตียวกับพวกขึ้นมาบนเรือหอเมฆมงคล ก็เพิ่งได้เห็นว่าเรือลำนี้ยิ่งใหญ่อลังการแค่ไหน
แค่หอคอยสามชั้นตรงท้ายเรือก็ทำเอาคนตะลึงกันไปแล้ว
บันไดไม้นี่แกะสลักลวดลายเมฆมงคลทุกแผ่น ราวจับกับระเบียงทาสีเงาวับแบบพิเศษ พอโดนแดดก็สะท้อนแสงวาววับ ทำให้ตัวเรือทั้งลำดูเปล่งประกายไปหมด
พอเดินเข้ามาข้างใน ยิ่งเหมือนอยู่อีกโลกนึงเลย
ห้องบังคับเลี้ยวชั้นล่างกว้างจนจุคนได้หลายสิบ มองแล้วรู้สึกโปร่งโล่งสบายตา แต่ที่ทำให้ตกใจจริงๆ คือห้องส่วนตัวชั้นสองกับชั้นสามต่างหาก
พวกเขาลองผลักประตูห้องหนึ่งดู กลิ่นหอมอ่อนๆ ก็ลอยมาปะทะหน้าทันที ราวกับยืนอยู่กลางทุ่งดอกไม้เลย
ในห้องปูพรมขนมิงก์หนาๆ เหยียบลงไปทีนึงเหมือนย่ำอยู่บนก้อนเมฆ สบายสุดๆ
หน้าฉากกั้นลายวิจิตรมีโต๊ะกลมไม้ฮวาหลีวางอยู่ บนโต๊ะจัดจอกชากับกาน้ำชาหยกไว้อย่างเป็นระเบียบ ทุกจุดบ่งบอกถึงความเก่าแก่และหรูหรา