เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 349 คนคนนั้น หวังให้เจ้ามีชีวิตรอด
“ทุกท่าน”
องค์ชายหกเดินมาหยุดตรงหน้าทุกคน กำลังจะพูด อาอวี้ก็รีบถามขึ้นมาว่า “น้องเซวียนเอ๋อร์ พวกเจ้าช่วยพี่อู๋เหินออกมาสำเร็จแล้วใช่ไหม ตอนนี้เขาอยู่ไหน”
จ้าวเซวียนเอ๋อร์ยิ้มพลางชี้ไปที่รถม้าด้านหลัง “พี่อวี้ เจ้าอย่าเพิ่งรีบไป พี่อู๋เหินอยู่ในรถม้านั่นไง เฮ้ พี่อู๋เหิน ดูสิว่าใครมาหา”
พอจ้าวเซวียนเอ๋อร์พูดจบ ไป่หลี่อู๋เหินก็ค่อย ๆ คลานออกจากรถม้า
“อาอวี้...”
อาอวี้ก้าวสามก้าวเป็นสองก้าวเดินไปที่หน้ารถม้า แล้วกระโดดขึ้นไปบนรถ พุ่งเข้ากอดไป่หลี่อู๋เหินเลย
เสียงของนางสั่นเครือปนเสียงร้องไห้ พูดว่า “ดีเหลือเกิน ที่เจ้าไม่เป็นอะไรน่ะดีจริง ๆ ข้ายังนึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีกแล้วซะอีก...”
สัมผัสได้ถึงตัวที่สั่นขององค์หญิงเก้าในอ้อมแขน หัวใจของไป่หลี่อู๋เหินก็รู้สึกผิดและโทษตัวเองขึ้นมา