เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 347 ถึงเวลาเที่ยง ประหาร
วันรุ่งขึ้นตอนสาย เมฆครึ้มบังแดด ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดไม่ขาดสาย
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ชาวเมืองในอู่หวงเฉิงคงไม่ยอมออกมาข้างนอกในวันที่ท่าทางจะฝนตกแบบนี้แน่ แต่พอถึงวันนี้ พวกเขากลับมารวมตัวกันแน่นอยู่ที่ลานกว้างกลางเมือง
ปกติถ้าเป็นช่วงเทศกาล ลานนี้ก็จะรถราม้าวิ่งขวักไขว่คึกคักมาก
แต่วันนี้ไม่ใช่เทศกาลสำคัญอะไร กลับยังเบียดกันจนแทบไม่มีที่ยืน นั่นเพราะที่นี่ถูกตั้งเป็นลานประหารชั่วคราว อีกเดี๋ยวคนจะได้เห็นการประหารชีวิตกับตาตัวเอง
“นี่ พวกเจ้ารู้ข่าวไหม เมื่อวันก่อนมีคนลอบเข้าวังไปฆ่าองค์รัชทายาทตาย”
“จะไปไม่รู้ได้ไง เรื่องใหญ่ขนาดนี้กระจายไปทั้งเมืองแล้ว แถมทางการยังออกประกาศด้วยนะ ว่าวันนี้ตอนเที่ยงจะเอาคนลอบสังหารมาตัดหัวประจาน ให้สมพระเกียรติ”